Austurbrú stóð nýverið fyrir málstofunni „Áframvinnsla á áli, möguleikar og tækifæri“ í Fróðleiksmolanum á Reyðarfirði. Á málstofunni var fulltrúum iðnfyrirtækja og hönnunarsamfélagsins á Austurlandi stefnt saman við frumkvöðla til að ræða um hráefnið ál og mögulega áframvinnslu þess. Í nýjasta tölublaði Austurgluggans er viðtal við Garðar Eyjólfsson, vöruhönnuð, sem var einn fyrirlesara á málstofunni. 

Mikill áhugi var á málstofunni og góð mæting. Við setningu fundarins ræddu þau Pétur Blöndal, framkvæmdastjóri Samáls, og Jóna Árný Þórðardóttir, framkvæmdastjóri Austurbrúar, um þá möguleika sem skapast með álklasanum sem nýlega var stofnaður. Markmið hans er að efla samkeppnishæfni fyrirtækja í klasanum og auka sýnileika, rannsóknir og nýsköpun á þessu sviði.

Meðal fyrirlesara var Garðar Eyjólfsson, lektor í hönnunar- og arkitektúrdeild Listaháskóla Íslands. Á málstofunni fjallaði Garðar um það hvernig hönnun getur kveikt hugmyndir um notkunarmöguleika innan samfélagsins þannig að hægt sé að áframvinna hráefni í nýjar vörur. Garðar er mikill áhugamaður um ál og segir m.a. í viðtalinu um þetta hráefni: „Ég fékk mikinn áhuga á [áli] og kafaði ofan í efnið. Að mörgu leiti fannst mér nóg komið, sömu rökræðurnar höfðu farið í hringi ár eftir ár í samfélaginu. Ég ákvað að ráðast á þetta með opnum hug en staðreyndin er að álframleiðsla er hér og hvernig getum við nýtt hana á jákvæðan hátt.“

Í viðtalinu segist Garðar binda miklar vonir við hinn nýstofnaða álklasa: „Hingað til höfum við tekið hógvær skref en það er vonandi að breytast núna. Samt sem áður þarf þó að byggja þetta hægt og rólega upp, setja sterkan ramma með skýrum forsendum og setja saman hóp sem vinnur með fyrirtækjum án þess að einblína á einhverja lokaútkomu. Við erum of gjörn á að taka hugmyndir annars staðar frá án þess að staðfæra þær.“

Garðar hefur komið reglulega austur til þess að taka þátt í ýmsum verkefnum, meðal annars samstarfsverkefninu Norðaustan 10. „Þar var lítill hópur hönnuða sem vann saman en áhersla var lögð á verkefnið sjálft og tilraunamennsku í stað þess að miða að því að út úr vinnunni kæmu ákveðnar vörur. Þar buðum við álið velkomið inn í hina heilögu efnamenningu landsins og blönduðum því saman við lerki, hreindýraleður og fleira. Ál er í rauninni magnað efni, svokallaður iðnaðarleir sem hægt er að gera allt með en íslensku efnin eru bæði erfiðari og illmótanlegri. Samblöndun á þessu tvennu virkar því vel þar sem álið hjálpar staðbundnu efnunum okkar og ég sé mikla möguleika til áframvinnslu áls hér heima með þessum hætti,“ segir Garðar í Austurglugganum.

Hægt er að lesa viðtalið í heild sinni í Austurglugganum sem kom út 28. ágúst.