Það er mikið um að vera í íslenskri ferðaþjónustu þessa dagana.  Áratuga hark hefur borið þann ávöxt að ferðamannatíminn hér Austanlands er nú orðinn lengri í báða enda. Loksins erum við komin þangað en það hefur vissulega í för með sér ýmsa vaxtarverki sem þó eru vægari en á suðvesturhorninu.

Spár um aukningu ferðamanna hljóða uppá að innan skamms tíma muni endar ná saman, líka hér fyrir austan. Við þurfum því að bretta upp ermar og láta verkin tala. Talsvert vantar uppá að innviðir séu tilbúnir og mikið verk að vinna hér sem annarsstaðar.  Mikill hugur er í austfirðingum um þessar mundir að ná utan um verkefnið og gaman að sjá hve margir vilja stilla saman strengi og líta á okkur sem eina heild og einn segul. 

AUSTURLAND með fjölbreytni sinni og einstakri samsetningu náttúru, menningu og sköpunarkrafti er smátt og smátt að taka á sig heildstæðari mynd í huga margra og ekki minnst okkar sem hér búum. 

Það er beinlínis orðið höfuðverkur að ákveða hvert skal haldið um helgar innan fjórðungs, úrval menningarviðburða, veitingastaða og náttúruperla er í boði fyrir hvern þann sem vill njóta þess að ferðast í „eigin garði“.

Áfangastaðurinn AUSTURLAND er í mótun og mikilvægast af öllu í þeirri vinnu er að íbúarnir og þeirra hagsmunir séu ekki utangarðs heldur þvert á móti í fyrirrúmi.  Mikið er rætt um þetta samspil íbúa og ferðaþjónustu í fjölmiðlum og það er ljóst að hagsmunir eru farnir að rekast verulega á. Það er því mikilvægara en nokkru sinni fyrr að við tölum saman, gerum með okkur samkomulag um hvert við stefnum.  Sú vinna er í fullum gangi og mikilvægt að Austfirðingar láti sig varða hvert er stefnt og nýti þau tækifæri sem gefast að taka þátt í vinnunni um Áfangastaðinn Austurland.

Greinin birtist áður í vikublaðinu Austurlandi.