Gleði og áhugi
„Upp úr stendur sú gleði sem oftast fylgir nemendum og það að finna fyrir áhuga þeirra á landinu okkar“ – segir Ólafía Þórunn Stefánsdóttir, leik- og grunnskólakennari á Seyðisfirði, í stuttu spjalli við vefinn. Hún er einn af reynslumestu kennurum okkar í íslenskunámi fyrir útlendinga.
Reynsluboltinn í íslenskukennslunni
Fáir eru jafn reynslumiklir í íslenskukennslunni og Ólafía Þórunn Stefánsdóttir, leik- og grunnskólakennari á Seyðisfirði en hún hefur kennt útlendingum íslensku í ein tuttugu ár eða svo. Við tókum hana tali fyrir stuttu og báðum hana um að segja okkur frá kennslunni.
„Ég hef alltaf haft mikinn áhuga á fólki frá útlöndum og mismunandi menningu,“ segir Ólafía en hún hefur auk þess sinnt sérkennslu og náms- og starfsráðgjöf. Á starfsferlinum hefur hún kennt á Seyðisfirði, bæði í leik og grunnskólanum, í Egilsstaðaskóla og um tíma var hún kennsluráðgjafi á Skólaskrifstofu Austurlands á Reyðarfirði. „Ég byrjaði eiginlega mína sérkennslu sautján ára gömul þegar ég var í enskunámi í Kent á Englandi. Þar fékk ég það verkefni að kenna nemendum frá Asíu og Arabalöndum að skrifa evrópska leturgerð,“ segir hún en í dag er Ólafía kennari á eftirlaunum en finnst gott að grípa í kennsluna og sinnir þá einkum íslenskukennslu fyrir útlendinga á Seyðisfirði.
„Ég hef kennt útlendingum íslensku í ein tuttugu ár eða meira,“ segir hún. „Fyrst fyrir Fræðslunet Austurlands, Þekkingarnet Austurlands og síðast Austurbrú. Á kennsluferlinum hef ég sótt ýmis námskeið varðandi íslenskukennslu fyrir útlendinga. Einu sinni fór ég ásamt nokkrum kennurum til Kaupmannahafnar þar sem við kynntum okkur fullorðinsfræðslu og tungumálakennslu. Þá tók ég diplómanám í Kennaraháskólanum um fjölmenningu og þá fórum við í námsferð til London og kynntum okkur grunnskóla sem lögðu áherslu á kennslu í fjölmenningu.“
Hefurðu nokkra hugmynd um fjölda nemenda sem þú hefur kennt?
„Ég hef kennt nemendum frá um það bil þrjátíu þjóðlöndum og skiptir fjöldi nemenda mörgum tugum eða yfir hundrað. Þjóðlöndin eru Pólland, Tékkland, Slóvenía, Slóvakía, Ungverjaland, Búlgaría, Lettland, Litháen, Eistland, Portugal, Spánn, Frakkland, Holland, Norðurlöndin, Filippseyjar, Thailand, Úkraína, Rússland, Georgía, Þýskaland, Austurríki, England, Bandaríkin, Venúsela, Paraguay, Kanada, Baskaraland og fleiri.
Ég hef bæði kennt hér á Seyðisfirði og á Egilsstöðum en mikil þörf var fyrir íslenskukennslu þegar unnið var við framkvæmdir við Kárahnjúka. Þá var ég stundum að kenna fjórum eða fimm hópum á hverju kvöldi á Egilsstöðum og líka með hóp á Seyðisfirði.“
Hver er mesta áskorunin við að kenna útlendingum íslensku?
„Það er mikil áskorun að kenna nemendum frá Asíulöndum en málkerfi þeirra er mjög ólíkt okkar. Þá getur það einnig verið mikil áskorun að kenna í tvo klukkutíma eftir langan vinnudag sem kennari í grunnskóla eða kennsluráðgjafi. Að kenna útlendingum okkar fallega tungumál getur verið erfitt og stundum finnst manni árangurinn lítill en oft finnur maður líka fyrir miklum áhuga. Það er erfitt, að mínu mati, að hafa íslenskukennslu eftir vinnu fólksins og einhvern veginn þyrfti að breyta því fyrirkomulagi.“
Hvaða aðferðir hafa reynst best?
„Reynslan í gegnum árin sem sérkennari hefur hjálpað mér að kenna nemendum sem eru mislangt komnir. Ég nota mikið spil og leiki í kennslunni en styðst líka við námsefni s.s Íslenska fyrir alla eða Íslenska á allra vörum.“
Hefur eitthvað komið þér á óvart?
„Já, ég hef tekið eftir því að nemendur sem búa hér á Seyðisfirði vita ekki um alla þá þjónustu sem er til staðar hér. Í vetur fór ég t.d. með nemendur á bókasafnið sem fæstir vissu að væri til. Með því að hafa kennsluna fyrr á deginum væri hægt að nýta sér meira að fara í vettvangsferðir. Svo hef ég líka stundum velt fyrir mér móttökuáætlunum sveitarfélaga fyrir útlendinga í sveitarfélögunum. Það þarf að virkja þær betur. Ég hef t.a.m. verið í hópi sjálfboðaliða sem hittir útlendinga á Egilsstöðum á bókasafninu einu sinni í viku og það var mjög gefandi. Ég hef ekki enn hrint því í framkvæmd en mér hefur dottið í hug að sniðugt væri, t.d. með Rauða krossinum, að skipuleggja fastar samverustundir fyrir útlendinga.“
Hvað er skemmtilegast við þessa vinnu?
„Oftast er mjög gefandi að kenna íslensku. Í gegnum árin hef ég eignast marga góða vini úr hópi nemenda. En skemmtilegast finnst mér að kynnast matarmenningu ýmissa landa og hefur oft verið svignandi veisluborð í lok námskeiða!“
Og að lokum: Hvað stendur upp úr eftir allan þennan tíma?
„Upp úr stendur sú gleði sem oftast fylgir nemendum og það að finna fyrir áhuga þeirra á landinu okkar. Nú er ég að kveðja einn hóp nemenda sem hefur verið hjá mér í nokkur ár og hefur þessi tími verið skemmtilegur en líka krefjandi. Heimsfaraldurinn og náttúruhamfarir hafa sett okkur hömlur en líka tengt hópinn betur saman.
Ég fæ vonandi að halda aðeins áfram með þessa kennslu þrátt fyrir aldur,“ sagði Ólafía að lokum.
Fleiri fréttir
Frá stofnun hefur Austurbrú unnið að fjölmörgum verkefnum á sviði menningar, markaðssetningar, atvinnuþróunar og fræðslu. Kynntu þér nýjustu tíðindin!
Skoða fréttasafn
